هر قطعه‌ی پلاستیکی الزاماً با دستگاه تزریق تولید نمی‌شود! وقتی صحبت از ساخت قطعات پلاستیکی می‌شود، اولین تصویری که در ذهن اکثر مدیران خرید و مهندسان شکل می‌گیرد، پیدا کردن یک کارگاه تزریق پلاستیک ویا اجاره‌ی یک دستگاه تزریق است که با کمک آن بتوان قطعات را تولید و قالبگیری کنند. این تصویر اشتباه نیست، اما ناقص است.

بخش بزرگی از قطعات پلاستیکی صنعتی که امروز در ماشین‌آلات، خطوط تولید و تجهیزات مختلف استفاده می‌شوند، از مسیر دستگاه تزریق پلاستیک تولید نشده‌اند. بخشی از قطعات حساس با مواد پلاستیکی مهندسی مستقیماً از میله گرد، ورق یا لوله‌های پلاستیکی و پلیمری و با کمک دستگاه‌های تراش و فرز تولید شده‌اند؛ دقیقاً همان‌طور که یک قطعه فلزی و فولادی روی دستگاه تراش و یا فرز (منوآل یا سی ان سی cnc) شکل می‌گیرد.

انتخاب اشتباه روش تولید می‌تواند هزینه پروژه شما را چند برابر کند یا زمان راه‌اندازی را هفته‌ها به تأخیر بیندازد. به همین دلیل، پیش از هر تصمیمی باید بدانید که ساخت قطعه پلاستیکی به دو روش اصلی انجام می‌شود که هر کدام مزایا، محدودیت‌ها و کاربردهای کاملاً متفاوتی دارند.

روش اول؛ تولید قطعات پلاستیکی با قالب و دستگاه تزریق پلاستیک

دستگاه تزریق پلاستیک با ذوب کردن گرانول‌های پلیمری و تزریق آن تحت فشار بالا به داخل یک قالب فولادی، قطعه نهایی را شکل می‌دهد. پس از سرد شدن و جداسازی از قالب، قطعه آماده استفاده است. این فرایند در عرض چند ثانیه تکرار می‌شود و همین سرعت، تزریق پلاستیک را به اقتصادی‌ترین روش برای تولید انبوه قطعات تبدیل کرده است.

اما نکته مهم اینجاست: پیش از رسیدن به مرحله تولید، باید یک قالب فولادی دقیق طراحی و ساخته شود. هزینه ساخت قالب بسته به پیچیدگی قطعه از چند 10 میلیون تا چند 100 میلیون تومان متغیر است و زمان ساخت آن معمولاً بین 20 الی 40 روز طول می‌کشد. اگر پس از ساخت قالب نیاز به تغییر طراحی داشته باشید، عملاً باید قالب جدیدی بسازید یا هزینه سنگین اصلاح و بازسازی را بپذیرید.

به‌عنوان یک قاعده کلی، تولید با قالب تزریق زمانی اقتصادی می‌شود که تیراژ شما حداقل حدود 5.000 الی 10.000 به بالا قطعه باشد؛ هرچند این نقطه سربه‌سر بسته به ابعاد و پیچیدگی قطعه می‌تواند بالاتر یا پایین‌تر باشد.

روش دوم؛ ساخت قطعات پلاستیکی بدون قالب با دستگاه‌های تراش و فرز

در این روش، قطعات نهایی مستقیماً از یک بلوک، میلگرد، ورق یا لوله تفلونی و پلیمری پس از عملیات برشکاری با استفاده از دستگاه‌های تراش و فرز تحت عملیات ماشینکاری قرار میگیرند . دقیقاً همان منطقی که در تراشکاری و فرزکاری فلزات و فولاد وجود دارد، اینجا هم حاکم است: جنس خام روی دستگاه بسته می‌شود، طی چند مرحله ماشینکاری می‌شود، ابزار برشی طبق نقشه حرکت می‌کند و قطعه نهایی شکل می‌گیرد.

دستگاه‌هایی که در این مسیر به کار می‌روند شامل اره نواری، تراش منوال، تراش CNC، فرز منوال، فرز CNC هستند. انتخاب نوع دستگاه به هندسه قطعه، تلرانس مورد نیاز و تیراژ سفارش بستگی دارد. برای مثال وقتی به 300 عدد بوش پلی‌آمید پله دار با تلرانس صدم نیاز دارید، خدمات سری‌تراشی میتواند دقیق‌ترین و سریع‌ترین انتخاب باشد.

تنوع متریال قابل استفاده در این روش بسیار گسترده است. قطعات را می‌توان از جنس پلی‌اتیلن (PE)، انواع پلی‌آمید (PA 6G OIL/PA 66/PA 6/PA 6G)، پلی‌پروپیلن (PP)، انواع تفلون PTFE، پلی‌یورتان (PU)، پیک POM ،UHMW ،PEEK و انواع PVC تولید کرد. همین تنوع باعث شده ماشین‌کاری پلیمرها در صنایع مختلف از بسته‌بندی و غذایی گرفته تا نفت و گاز و پتروشیمی کاربرد داشته باشد. به‌ویژه در ساخت قطعاتی مثل بوش، غلتک، چرخ‌دنده، واشر، گاید و گلند که نیاز به دقت ابعادی بالا دارند، ماشین‌کاری از میلگرد پلی‌اتیلن یا ورق پلی‌آمید نتایج بسیار بهتری نسبت به تزریق ارائه می‌دهد.

تیراژ پیشنهادی برای این روش یعنی ساخت قظعات پلاستیکی و پلیمری با کمک دستگاه‌های فرز و تراش معمولاً از ۱ عدد تا حدود ۵۰۰۰ عدد است؛ هرچند بسته به ابعاد، پیچیدگی و زمان ماشین‌کاری هر قطعه، این بازه می‌تواند تغییر کند.

جهت دریافت مشاوره ساخت قطعات پلاستیکی و صنعتی با ما ارتباط بگیرید: