آیا تاکنون با مشکلاتی چون تغییر ابعاد یا سوختگی موضعی در هنگام تراش قطعات پلییورتان PU مواجه شدهاید؟ تراش قطعات پلییورتان، بهویژه در صنایعی مانند هیدرولیک، یک چالش تخصصی است که نیاز به دانش و ابزارهای خاص دارد. در این مقاله، شما با رفتار و مشکلات رایج در تراش پلییورتان PU ویا ساخت پکینگ آشنا خواهید شد و یاد خواهید گرفت که چگونه میتوان با استفاده از تکنیکها و ابزارهای مناسب، این چالشها را پشت سر گذاشت. این مقاله برای تمامی تراشکارهای حرفهای و کسانی که به دنبال افزایش کیفیت قطعات خود هستند، مفید خواهد بود.
پلییورتان (PU) یک ماده پلیمری است که به دلیل خواص منحصربهفرد خود خصوصا انعطاف پذیری، در صنایع مختلف مورد استفاده قرار میگیرد. این متریال، بهویژه در ساخت قطعاتی همچون پکینگها و لوازم جکهای هیدرولیک، دارای کاربرد گستردهای است. میلگرد و ورق پلییورتان به دلیل ویژگیهای الاستومری و انعطافپذیری بالا، در مقایسه با پلاستیکهای سخت مانند گرد و ورق abs ویا پلیآمید PA6/6g، رفتار متفاوتی در تراش و ماشینکاری دارد. برای مثال، این متریال هنگام تراش ممکن است دچار تغییر ابعاد و دفرمگی شود، که این مشکل برای تراشکارها مشکلساز است.
این ویژگیها باعث میشود که تراش پلییورتان یک کار تخصصی باشد که بهویژه در تراشکاری قطعات حساس و دقیق مانند پکینگهای هیدرولیک، نیازمند دقت و مهارتهای ویژهای است. برخلاف مواد سختتر، پلییورتان در هنگام تماس با ابزار تراش بهراحتی دچار پاره شدن یا فشردگی میشود، که نیاز به تنظیمات دقیق و ابزارهای خاص دارد. همچنین، حساسیت پلییورتان به گرما و تغییرات دما باعث میشود که در فرآیندهای تراشکاری، حتی تغییرات کوچک در دما، بر روی کیفیت قطعه نهایی تأثیر بگذارد.
همه چیز در دورهی آموزش پکینگ تراشی آکادمی پکیلون به صورت عملی، تئوری و کاملا بازار محور بیان شده است. برای مشاهدهی سرفصلها و ثبت نام در این دورهی حرفهای همین الان اقدام کنید (و روی عبارت رنگی کلیک کنید)
اشتباه اول و آخر هر تراشکار مبتدی و تازه کار در تراش پکینگ و پلی اورتان، استفاده از ابزارهای غیر استاندارد دست ساز ویا حتی ابزارهایی مانند اینسرت و الماس جوشی است. ابزار استاندارد تراش پلی یورتان تیغچه HSS با سایز 8 یا 10 میلیمتر است. هنگامی که پلییورتان با ابزار تراش در تماس قرار میگیرد، رفتار آن کاملاً متفاوت از مواد دیگر مانند فلزات و فولاد یا سایر پلاستیکهای مهندسی است. همچنین در حین تراش با ابزار اشتباه معمولاً برادههای رشتهای یا پودری میدهند، درصورتیکه در روش صحیح تراش این جنس، بروز برادههایی به شکل پودری یا ریزشدار نشانهی عدم رعایت اصول پکینگ تراشی است.
یکی از چالشهای اصلی هنگام تراش پلییورتان، فشرده شدن قطعه کار حین بستن روی دستگاه است. پلیاورتان همانند میلگرد پی وی سی نرم در برابر فشار فکهای 3 نظام، برخلاف سایر متریالها له یا دفرمه میشود. این فشردگی میتواند سبب کشیدگی و حتی پاره شدن متریال شود از طرفی تغییرات ابعادی پس از رها شدن قطعه از سهنظام نیز از دیگر مشکلاتی است که همیشه تراشکارهای تازه کار با آن دسته و پنجه نرم میکنند که در نتیجه وجود خطای همیشگی در حین و بعد از ماشینکاری را شاهد خواهیم بود.
هنگام تراش قطعات پلییورتان، مشکلات مختلفی ممکن است پیش آید که بر کیفیت قطعه نهایی تأثیر بگذارد. برخی از مشکلات رایج در تراش میلگرد و ورق پلییورتان عبارتند از:
کشآمدن قطعه: این مشکل معمولاً به دلیل فشار بیش از حد یا تنظیمات نادرست دستگاه تراش ایجاد میشود.
پاره شدن لبهها: بهویژه هنگام تراش ورقهای پلییورتان، لبهها ممکن است دچار پاره شدن شوند که به کاهش دقت قطعه میانجامد.
عدم صافی سطح: در فرآیند تراش، ممکن است سطح قطعه بهدرستی صاف نشود که این میتواند منجر به مشکلات عملکردی در قطعات حساس مانند پکینگهای هیدرولیک شود.
سوختگی موضعی: گرمای بیش از حد در فرآیند تراش ممکن است باعث سوختگی موضعی در سطح قطعه شود.
برگشت ابعادی بعد از درآوردن از قالب: یکی از مشکلاتی که تراشکاران با آن روبهرو هستند، برگشت ابعادی قطعه پس از رها شدن از قالب است.
تمامی این مشکلات میتواند بهطور مستقیم تحت تأثیر مهارت تراشکار، کیفیت و سختی ماده اولیه و کشور تولیدکننده آن قرار گیرد. بهعنوان مثال، ورقهای پلییورتان چینی به دلیل داشتن سختی یا شور A پایینتر، معمولاً مشکلات بیشتری در تراش دارند. در مقابل، ورقهای پلییورتان آلمانی مانند ورق پکینگ عقاب نشان آلمانی، به دلیل ساختار فشردهتر با شور A و کیفیت بالاتر، مشکلات کمتری در تراش ایجاد میکنند.
در انتخاب بین میلگرد پلییورتان و ورق پلییورتان برای تراش پکینگها و قطعات ماشین سنگین، باید به چند عامل کلیدی توجه داشت. میلگرد و ورقهای پلییورتان تولید چین معمولاً برای ساخت قطعاتی مانند پکینگهای جکهای پنوماتیک ویا فلنجهای آببندی که نیاز به انعطافپذیری بیشتری دارند، مناسبتر هستند. میلگردهای پلی اورتان معمولاً در سایزهای 20 تا 300 میلیمتر و ورقها در ضخامت 1 الی 100 میلیمتر در بازرگانی پکیلون موجودند و سختی نسبی آنها در حدود 70 تا 75 است.
میلگردهای پلییورتان که عمدتاً از چین وارد میشوند، با ارتفاعهای مختلف از ۰.۵ متر تا ۱ متر تولید و عرضه میشوند. این میلگردها انعطافپذیری خوبی دارند و برای استفاده در پکینگهای جکهای پنوماتیک مناسب هستند. با این حال، این میلگردها به دلیل وارداتی بودن و کنترل ابعادی سختتر، ممکن است مشکلاتی مانند تغییر ابعاد بعد از تراش را بههمراه داشته باشند.
از طرف دیگر، ورقهای پلییورتان صنعتی تولید آلمان به دلیل فشردگی و سختی بالاتر، برای کاربردهایی که نیاز به دقت بالا و مقاومت فشاری بیشتری وجود دارند، مانند پکینگهای جکهای هیدرولیک با فشار بالا، مناسبتر هستند.
ورقهای پلییورتان صنعتی، بهویژه نوع آلمانی آنها، مانند ورق پلییورتان آلمانی (برند عقابنشان یا دوژرمن)، دارای سختی بالاتر و ساختار فشردهتری هستند. این ورقها برای کاربردهای حساس و جکهای هیدرولیک با فشار بالا مناسبترند و طول عمر بالاتری دارند. در فرآیند تراش این ورقها، دقت بیشتری حاصل میشود و سطح قطعه بهطور یکنواختتری صاف میشود.
ورقهای پلییورتان آلمانی معمولاً انعطافپذیری کمتری دارند، اما در عوض میتوانند مقاومت بیشتری در برابر فشار و سایش از خود نشان دهند.
یکی از نکاتی که هنگام خرید میلگرد ویا ورق پلییورتان باید به آن توجه کنید، تفاوت قیمت میلگرد پلی اورتان تولید چین و قیمت ورق پلی اورتان تولید آلمان است. برای اطلاع از قیمت و ویژگیهای فنی این محصولات، پیشنهاد میکنیم صفحات را در سایت پکیلون مشاهده و بررسی بفرمایید.
انتخاب مقطع مناسب برای ساخت قطعات پلییورتان، یکی از مهمترین تصمیمات مهندسی است که به طور مستقیم بر عمر و عملکرد قطعه تأثیر میگذارد. این انتخاب بستگی به نوع کاربرد قطعه و ویژگیهایی است که از آن انتظار میرود. در اینجا، با توجه به ویژگیهای مختلف ورقها و میلگردهای پلییورتان، تحلیلهایی ارائه میدهیم تا بهترین گزینه برای هر نوع قطعه را انتخاب کنید.
قطعات اکسل ماشینآلات سنگین: در قطعاتی مانند اکسلهای ماشینآلات سنگین، که نیاز به انعطافپذیری بیشتر و تحمل ضربات و فشارهای بالاتر دارند، استفاده از میلگرد PU تولید چین مناسبتر است. میلگردهای پلییورتان انعطافپذیری بیشتری دارند و برای چنین کاربردهایی که فشار و ضربههای مکرر را تحمل میکنند، دوام بیشتری را تضمین میکنند.
ضربهگیر صنعتی: برای ضربهگیرهای صنعتی که باید تحت فشار و ضربات شدید قرار گیرند، میلگرد و ورق پلییورتان PU چینی انتخاب مناسبی است. میلگردها در این شرایط انعطافپذیری بهتری دارند و مقاومت بالایی در برابر ضربات و فشارهای مداوم از خود نشان میدهند.
آببند فشار بالا: برای قطعات آببند تحت فشار بالا، مانند جکهای هیدرولیک که نیاز به مقاومت در برابر فشارهای بسیار بالا دارند، استفاده از ورق صنعتی پلییورتان PU آلمانی بهترین انتخاب است. این ورقها به دلیل ساختار فشردهتر و سختی بالاتر، توانایی تحمل فشارهای زیاد و عمر طولانیتری را دارند.
در نهایت، انتخاب مقطع صحیح بستگی به ویژگیهای خاص هر قطعه و شرایط کاری آن دارد. بررسی دقیق شرایط و نیازهای عملکردی قطعه میتواند کمک ویژه کند تا انتخاب و خرید بهتری برای در سفارش میله گرد ویا ورق پلییورتان از بازرگانی پکیلون داشته باشید.
رُک و بدون رو دربایستی باید گفت که تراش پلی اورتان PU کار هر تراشکاری نیست. تراش پلییورتان چالشهای خاص خود به همراه دارد. چون این کار نیازمند مهارتهای مختص به خود است که نیازمند دقت و آگاهی از اصول ماشینکاری این متریال است. یکی از اصول کلیدی این است که پلیسه پلییورتان در حین تراش همانند سایر جنسها نباید رشتهای ویا حتی پودری ایجاد کند. همچنین، استفاده از فشار زیاد در قالب میتواند منجر به دفرمه شدن قطعه و کاهش دقت آن شود.
برای موفقیت در تراش پلییورتان، ابزار باید تیز باشد. سرعت دوران دستگاه بالا باشد. ابزار کند و سرعت پایین باعث خرابی قطعه و کرنجهشدن سطح آن میشود. علاوه بر این، گرمای بیش از حد نیز میتواند باعث تغییر سختی سطحی قطعه و کاهش کیفیت آن شود.
تراش قطعات پلییورتان، بهویژه برای ساخت پکینگها، نیازمند دقت بالا و رعایت اصول خاصی است. در این بخش، آموزش قدمبهقدم تراش پکینگ پلییورتان را بررسی خواهیم کرد. این فرآیند، که شامل انتخاب مواد مناسب و تنظیمات دقیق دستگاه است، میتواند به شما کمک کند تا بهترین نتیجه را از تراش پلییورتان بدست آورید. در مثال صنعتی، ما فرآیند آمادهسازی لوازم جک هیدرولیک (پکینگ هیدرولیک) را بهطور خاص بررسی خواهیم کرد.
اولین قدم در تراش پکینگ پلییورتان، انتخاب سختی مناسب است. سختی پلییورتان بر اساس کاربرد قطعه باید انتخاب شود. بهعنوان مثال، برای پکینگهای دقیق که در جکهای هیدرولیک مورد استفاده قرار میگیرند، نیاز به پلییورتانی با سختی بالاتر و مقاومت بیشتر در برابر فشار است. در حالی که برای پکینگهای معمولی یا قطعاتی که در معرض ضربات مکرر هستند، سختی پایینتر میتواند مناسبتر باشد.
در این مرحله، باید تصمیم بگیرید که آیا از میلگرد پلییورتان یا ورق پلییورتان برای تراش استفاده کنید. میلگردهای پلییورتان معمولاً برای قطعاتی که نیاز به انعطافپذیری بیشتری دارند، مناسبتر هستند، در حالی که ورقهای پلییورتان برای قطعات دقیقتر و با ابعاد بزرگتر مناسبترند. برای پکینگهای هیدرولیک، معمولاً از ورقهای پلییورتان صنعتی با سختی بالاتر استفاده میشود.
پس از انتخاب مقطع مناسب، باید قطعه را بهدرستی روی دستگاه تراش ثابت کنید. بستن صحیح قطعه اهمیت زیادی دارد، زیرا اگر قطعه بهطور نامناسب بسته شود، ممکن است دچار تغییر شکل شود و دقت تراش به شدت کاهش یابد. استفاده از قالبهای مناسب برای مهار قطعه و اطمینان از عدم تنش بیش از حد در حین تراش، از اصول مهم در این مرحله است.
برای تراش پلییورتان، تنظیم دور دستگاه تراش باید در سطح پایین و مناسب قرار گیرد. سرعت دستگاه نباید بیش از حد بالا باشد، زیرا این امر میتواند منجر به سوختگی موضعی و تغییر سختی سطح قطعه شود. تنظیم دور پایین و ثابت، معمولاً در حدود 710 دور در دقیقه یا کمتر برای پلییورتانهای مختلف توصیه میشود. این تنظیمات باعث میشود که تراش با دقت بالا انجام شود.
در این مرحله، تراش خشن قطعه با استفاده از پاسهای سبک باید انجام شود. تراش خشن بهمنظور از بین بردن حجم اصلی ماده و ایجاد شکل اولیه قطعه است. در این مرحله، عمق برش باید کم باشد، مثلاً ۲ میل در هر بار. تراش با پاسهای سبک بهمنظور جلوگیری از دفرمه شدن قطعه و حفظ دقت اندازهها انجام میشود.
پس از اتمام تراش خشن، قطعه باید از دستگاه تراش آزاد شود و سپس اندازهگیری دقیق آن انجام گردد. بهدلیل خاصیت الاستومری پلییورتان، ممکن است ابعاد قطعه پس از آزادسازی از سهنظام تغییر کند. بنابراین، اندازهگیری قطعه باید پس از آزادسازی و رها شدن از قالب انجام شود تا از تغییرات ابعادی جلوگیری شود.
در مرحله بعد، باید تراش نهایی یا پرداخت با استفاده از ابزارهای تیز و دقیق انجام شود. استفاده از ابزارهای تیز باعث میشود که سطح قطعه صاف و یکنواخت باشد. همچنین، استفاده از ابزارهای کند میتواند باعث کرنجهشدن سطح قطعه و خراب شدن دقت آن شود. پرداخت نهایی اهمیت زیادی در کیفیت سطح و دقت ابعادی قطعه دارد.
در آخرین مرحله، پس از پرداخت نهایی، باید کنترل ابعادی دقیق قطعه انجام شود. این کنترل ابعادی باید با استفاده از ابزارهای دقیق و پس از رها کردن قطعه از قالب انجام گیرد. اندازهگیری باید در شرایطی انجام شود که قطعه هیچگونه تنش و تغییر شکلی نداشته باشد.
